Follow:

Surfana Festival 2015 report: an amazing festival in the dunes

Surfana festival 2015

English version below

Dit weekend was het dan eindelijk tijd voor het festival waar ik het hele jaar naar heb uitgekeken: Surfana festival 2015. Eerder was ik bang dat ik er dit keer toch echt niet bij zou kunnen zijn, maar door een “kleine” wijziging in mijn reisplannen ben ik nu toevallig nog twee weken in Nederland. Dat betekent dus toch een weekend vol surfen, muziek, creativiteit, yoga, lekker eten en gezelligheid voor mij!

Het begon meteen goed: we stapten met blote voeten het festivalterrein op, konden nog net een drankje halen en toen begonnen Jack & the Weatherman hun performance (om nog maar te zwijgen over het lekkere weer op de vrijdagavond). Ik ben al een tijd fan van Jack and the Weatherman, eigenlijk al sinds ik hun eerste performance bijwoonde op Surfana 2013. Onlangs hebben ze een nieuwe EP uitgebracht, daarover lees je hier meer, dus we werden ook op wat nieuwe sounds getrakteerd. Jack and the Weatherman konden minder lang spelen dan gepland, in verband met een uitloop van het programma, wat wij best wel jammer vonden. De Australische Lyall Moloney maakte gelukkig die avond een hoop goed met zijn aparte mix van hip hop, dub en folk muziek (en ja, het is zo bijzonder als het klinkt!) Daarnaast was ik positief verrast door het muzikale duo Wolf & Moon. Zangeres Stephany June, die tevens eerder zelf albums heeft uitgebracht, heeft een zuivere en krachtige stem die me doet denken aan Julia Stone. De sound ligt dan ook in de richting van Angus en Julia Stone, maar dan gemixt met een vleugje elektronische sounds. Het duo wil het liefst zo minimalistisch mogelijk de wereld over reizen om muziek te maken en hebben zodoende naast een mixplaat en een gitaar hun ‘digitale drummer’ in de vorm van een tablet altijd bij zich. Ondanks de harde wind op de zaterdag wisten ze toch een dijk van een performance neer te zetten, wat ik heel bewonderenswaardig vond.

Naast muziek is Surfana ook echt een doe-festival. Allerlei clinics worden georganiseerd en er is het hele weekend bedrijvigheid op het terrein. Hoewel ik op de zaterdagochtend verrassend genoeg één van de weinigen was die de kracht had kunnen verzamelen om op te komen dagen bij de eerste hoelahoepclinic, verzorgd door Simona Ula. Dat we maar met een klein groepje waren was eigenlijk alleen maar leuk: veel tijd en ruimte om vragen te stellen. Simona is een echte inspiratie: heel soepel, sierlijk en snel, prachtig om te zien. Ik ben weer helemaal gemotiveerd om mijn eigen hoepelkunsten naar het volgende level te brengen. Het plan is dan ook om mijn hoepel dit keer wel mee op reis te nemen. Wie weet kan ik ooit op een dag nog eens een straatperformance weggeven (wel ergens in de verre toekomst dan hè).

Een andere hele bijzondere clinic die ik dit weekend bijwoonde was de acroyoga clinic op het strand. Ik vind acroyoga supertof en heb het wel eens geprobeerd, maar ik ben nooit eerder naar een les gegaan. Met de tips van de meer dan enthousiaste meiden van P.L.A.Y. (Peace, Love en Acro Yoga, geweldige naam) kwamen we al een stuk verder. Het leuke aan acroyoga is dat je het toch best snel oppakt, ook al zijn het lastige poses. En het ziet er snel professioneel uit! Extra moeilijkheidsgraad: heftige wind en zandstorm. Ik heb nog steeds zand in mijn oren denk ik. En in mijn haar. En..

Vooraf werd aangekondigd dat er dit jaar een minder uitgebreid menu zou komen, in de praktijk was het nog steeds onmogelijk om te kiezen. Gado gado, een heerlijke rijstsalade met bieten en venkel of toch die enorme bak nacho’s? Surfana heeft onlangs een retreat op Bali geopend en om in de Balinese sferen te blijven (toepasselijk voor mij), hadden veel keuzes op het menu een Indonesisch tintje. Tevens werd er ook Indonesisch Bintang bier verkocht. En niet onbelangrijk: ook dit jaar waren er weer verse maiskolven van de barbecue te krijgen, mijn favoriet! En gaan we voor vers fruit, sapjes, bananenbrood, een omelet, muesli of porridge met banaan, kokosmelk en dadels als ontbijt? Tijdens de lunch stonden er ook nog een assortiment aan broodjes, tosti’s en soepen op het menu.. Voor mensen zoals ik (die niet kunnen kiezen, maar wel heel erg van lekker eten houden) was het geen gemakkelijk weekend begrijp je al.

Surfana festival 2015 was weer een waar genoegen en ik ben de crew dankbaar voor alle moeite (en vooral liefde) die gestopt is in de organisatie ervan. Het is en blijft mijn lievelingsfestival. Waarom? Met name vanwege positieve vibes! Ondanks dat het bezoekersaantal elk jaar toeneemt blijft het namelijk een kleinschalig festival en heeft het die zeldzame ontspannen sfeer. Ik hoop dat ik ook volgend jaar weer de kans krijg om mijn vliegtickets om te boeken zodat ik me in ons eigen land even in een waar surfparadijs kan wanen!

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

 

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

Surfana festival 2015

P.S. ..als je het leuk vindt kun je me ook volgen op Facebook, Instagram, Bloglovin’, Twitter en Pinterest!


—————————————————————————————————————————————————————————————————

Last weekend it was time to enjoy what I’ve been looking forward to all year: Surfana festival 2015. At first it seemed like I wouldn’t be in the Netherlands, but since my travel plans changed “a bit” I was able to attend this weekend of surfing, yoga, creativity, good food and good vibes after all!

From the moment we got there, we enjoyed. Our bare feet in the sand, just enough time to get a drink before Jack and the Weatherman started performing at the main stage and I didn’t even mention the amazing weather on the Friday evening yet. Since I saw Jack and the Weatherman performing at Surfana 2013 I’ve been a big fan of their music. They just released their new EP homewards, so if you’re curious do take a listen here. Unfortunately, Jack and the Weatherman got less time to perform than originally planned because of the busy schedule, but luckily there were plenty of other talented musicians for us to see. One of them was the Australian Lyall Moloney , who creates a mix of hip hop, dub and folk music (and yes, it’s as peculiar as it sounds!) Furthermore, I was pleasantly surprised by Wolf & Moon. The voice of singer Stephany June is very unique and pure and even reminded me of Julia Stone. The sound of this band was therefore a little bit like that of Angus and Julia Stone, but infused with some electronic beats, creating something really unique. This duo plans on travelling the world to perform in a minimalistic way, so all they take is their voice, a guitar, a mixpanel and their digital drummer (which is an iPad). In spite of the hard wind on the Saturday, they still managed to give away an amazing performance, which is pretty impressive if you ask me!

Surfana is not only a music festival, but also a (board)sports festival with lots of clinics and action. I was surprised I was one of few that was able to get up early on Saturday morning for the first hulahoop clinic by Simona Ula. Being with a small group turned out to be really nice: lots of time and space to practice and ask questions. Simona is a real inspiration: very gracious, flexible and quick movements. Watching her perform is amazing. I am completely motivated now to take my hooping skills to the next level. Therefore, I am going to take my hoop with me on my next trip. Who knows I might be busking one day (someday in the very distant future).

Another really special clinic I attended was the acroyoga clinic on the beach. I really like acroyoga and tried some things with my boyfriend before, but we never really attended a class. Tips from the enthusiastic girls of P.L.A.Y. (Peace, Love en Acro Yoga, awesome name) were very beneficial for us. Acroyoga is so nice because it’s fun and you improve quickly, even though the poses can look quite difficult (or just seem impossible). And we had an extra complicating factor: really strong wind and a sandstorm. I think I still have sand in my ears, and in my hair, and…

We heard the food would be more simplistic this year, but we still had a hard time making a decision with all the delicious treats. Gado Gado, a rice salad with beetroot and fennel or that big bowl of nacho’s? Surfana recently opened a surf camp at Bali (what a coincidence!), so therefore a lot of the meals were in Indonesian style. Indonesian Bintang beer was for sell too. And, last but not least, corncobs from the barbecue, my favorite! For breakfast it was even more difficult: fresh fruits, juices, banana bread, eggs, muesli or porridge with coconut milk, banana and dates. You can imagine that it wasn’t an easy weekend for people like me, that can’t choose, but really like good food.

Surfana festival 2015 was a real pleasure and I am very grateful for all the time, effort (and love!) that the Surfana crew put into organizing this festival. It is still my favorite festival. Why? Mostly because of the positive vibes. In spite of the fact more people are visiting every year, it still is a small festival with a rare cosy and relaxed atmosphere. I really hope I will get the chance to rebook my flight tickets again next year to make sure I can enjoy surfers paradise in our own little country for a weekend!

P.S. ..if you like you can also find me on Facebook, Instagram, Bloglovin’, Twitter and Pinterest!

Previous Post Next Post

You may also like

1 Comment

  • Reply Heidi

    Superleuk zeg!!

    16 June 2015 at 20:55
  • Leave a Reply

    Share your latest post